عکس تعدادی از همتباران لر عراقی را در شهر خانقین نشان میدهد .

لرهای عراقی در طول ۸ سال جنگ تحمیلی صدمات و خسارات زیادی از سوی رژیم دیکتاتوری صدام دیده اند .

پس از حمله آمریکا به عراق لرهای عراقی امید آن داشتند که وضعیتشان بهتر شود ولی متاسفانه نه تنها اوضاعشان از زمان صدام بهتر نشد بلکه بدتر هم شد .

فرماندهی قرارگاه حضرت ابوالفضل العباس (ع) به پاس دلاور مردیها و حمایتهای بیدریغ ایل بختیاری از رزمندگان ۸ سال دفاع مقدس و همچنین تجلیل از خانواده های شهدا ، جانبازان و آزدگان بختياري در استان خوزستان ، همايشي را در روز پنجشنبه هفتم آبان ماه سال جاري در اهواز برگزار مي نمايد .

اين همايش راس ساعت ۹ صبح در مجموعه فرهنگي شماره يك شركت ملي حفاري ايران واقع در زيتون كارمندي برپا خواهد شد .

شهر نفتی مسجدسلیمان برای اجرای طرح جامع آب رسانی 550 میلیارد ریال اعتبار گرفت

 استاندار خوزستان، روز پنجشنبه 30 مهر 88، در بازدید از مراحل پیشرفت اجرایی این طرح گفت: شبکه آب رسانی مسجدسلیمان به صورت رو زمینی و مربوط به 70 سال پیش است که فرسوده و باید تعویض شود.

سید جعفر حجازی افزود: هم اکنون عملیات اصلاح این شبکه در دو فاز به طول 170 و 120 کیلومتر در دست اجراست و تعدادی مخزن بتنی نیز به منظور تامین شبانه روزی آب شهر، در دست ساخت قرار دارد.

وی با بیان این که اعتبار این طرح از منابع ملی و استانی اختصاص داده شده است، پیش بینی کرد تا پایان سال آینده کمبود  آب مسجدسلیمان که به عنوان یکی از مشکلات دیرینه این شهر به شمار می آید به نحو مناسب برطرف شود.

به گزارش شانا، شبکه قدیمی آب مسجدسلیمان با هدف تامین آب واحدهای سازمانی شرکت نفت بیش از 50 سال پیش طراحی شده بود که با توجه به موقعیت جغرافیایی و تپه ماهور بودن منطقه و روند توسعه و ساخت و ساز و پیامد آن رشد جمعیتی در سال های اخیر به هیج عنوان جوابگو نبوده است.

مسجدسلیمان در شمال شرقی استان خوزستان در دامنه سلسله کوه های زاگرس قرار گرفته و فاصله آن تا اهواز مرکز استان خوزستان 130 کیلومتر است.

این شهر که زادگاه نفت در ایران و خاورمیانه محسوب می شود و در شمار نخستین شهرهای نفتی جهان قرار دارد، 101 سال پیش فوران نخستین چاه نفت را نظاره و در تاریخ به نام خود ثبت کرد.

هم اکنون شرکت بهره برداری نفت و گاز مسجدسلیمان که قدیمی ترین بخش صنعت نفت کشور است عملیات استخراج نفت و گاز از 20 مخزن نفتی و گازی در گستره  27 هزار کیلومتر در شمال خوزستان را بر عهده دارد که مخزن نفتی مسجدسلیمان و گازی ژوراسیک که از مخازن نادر در جهان است در این زمره قرار دارد.  

احیا چاه های نفتی قدیمی و متروکه مسجدسلیمان در چند سال اخیر در دستور کار شرکت ملی نفت ایران قرار گرفته و وزارت نفت اعتبارات ویژه ای برای عمران و آبادانی این منطقه به ویژه در یکصد سالگی صنعت نفت اختصاص داد.

همسو با این اقدامات دستگاه های اجرایی استان خوزستان نیز در اجرای سیاست های دولت و مصوبات  سفر های استانی رئیس جمهوری برنامه ها و جدول کاری برای آبادانی و رونق بخشی به این شهر که بر اساس آمار سال 1385 بالغ بر 110 هزار نفر جمعیت دارد، اجرا می کنند.  

انريكو ماته يي 

Enrico Muttei

به دنبال كشف ذخاير عظيم گاز طبيعي در شمال ايتاليا و توسعه عمليات شركت «آجيپ» ، «ماته يي» به قهرماني محبوب و مشهورترين فرد كشور تبديل شد . او تجسم ژرف بيني هاي بزرگ ايتالياي پس از جنگ بود : ضد فاشيسم ، تجديد حيات و بازسازس كشور كهنسال از خود ساخته بود . «ماته يي» سريعأ به قدرتمند ترين فرد ايتاليا تبديل گرديد . او علاقه اي خاص به سياستمداران نداشت ، اما هر قدر كه لازم بود از وجود آنها استفاده مي كرد . وي شكايت داشت ، كــه : «سروكله زدن با دولت به بلعيدن سوزن مـــي ماند .»

ايتاليايي صحبت كردن «ماته يي» بريده بريده و مقطع و پيش پا افتاده و عاري از روح و احساسات بود و بافصاحت و شعار دادن هاي سياستمداران ايتاليايي به كلي تفاوت داشت . با اين حال شنوندگان را به خود جذب مي كرد و براي آنها خوشايند و تشويق كننده بود . سخنان وي تركيبي از عواطف عميق و صميميت را در خود داشت و بر پايه هاي انرژي مقاومت ناپذير وي استوار بود . سال ها بعد ، يكي از دستياران وي يادآور شد : « هر كه با او كار مي كرد حاضر بود به خاطر وي خود را به درون آتش افكند گو اينکه نمي دانست چرا اين كار را مي كند . »

مهمترين هدف «ماته يي» اين بود كه مستقل از شركت هاي انگليسي و آمريكايي ، عرضه بين المللي نفت را براي «اني» و ايتاليا تضمين كند . او مي خواست در امتيازهاي توليد نفت خام خاورميانه سهيم شود . او پيوسته و علني به شركت هاي عمده بين المللي ، كه آنها را «كارتل» مي ناميد ، حمله كرد . كاربرد اصطلاح «سته سورله» (هفت خواهران ) را براي نخستين بار ، به وي نسبت مي دهند و چنان كه مي دانيم اين اصطلاح به نحوي طعنه آميز به وابستگي نزديك و مشاركت چندگانه آنها اشاره دارد . « هفت خواهران » عبارت بودند از چهار شريك « آرامكو » ، « جرزي » ، « اكسان » ، « سو كو ني و كيوم » ، ( موبيل ) ، «استاندارد آو كاليفرنيا » ( شورون ) و تكزاكو _ به علاوه « گالف » ، « رويال داچ شل » و « برتيتش پتروليوم » كه در كويت شريك بودند . ( در سال 1954 ، شركت نفت انگليس و ايران نام شركت فرعي خود كه در جريان جنگ اول جهاني آن را خريده بود ، يعني بريتيش پتروليوم رابر خود گذارد. در واقع خواهر هشتمي هم  (شركت نفت فرانسه ) وجود داشت ، كه هم با هفت خواهران در كنسرسيوم نفت ايران شريك بود و هم با «جرزي » ، سوكوني » ، بريتيش پتروليوم » و « رويال داچ / شل » در شركت نفت عراق » اما از آنجا كه شركت نفت فرانسه در رديف شركت هاي انگلوساكسن ( انگليسي و آمريكايي ) محسوب نمي شد ، « ماته يي » آن را از فهرست هفت خواهران حذف كرده بود .

ناخشنودي واقعي وي از اين باشگاه انحصاري شركت هاي عمده ، وجود آن نبود ، بلكه عدم عضويت وي در آن بود . در اين نكته ترديدي نيست كه «ماته يي» كوشيد عضو اين باشگاه شود . او مي پنداشت چون در تحريم شركت هاي عمده عليه نفت ايران پس از ملي شدن آن توسط مصدق ، همكاري جامع و دقيقي به عمل آورده بود ، پس لزومـــأ بايد در كنسرسيوم نفت ايــــــــران كه پس از سقوط مصدق با همكـــــاري شركت ها و دولت هاي انگليسي و آمريكا به وجود آمده بود ، جايگاهي كسب كرده باشد . «ماته يــي» گفت و گو هاي جدي خود را با مقامات دولت ايران و شاه ، آغــاز كرد .

اگر شركت هاي عمده بين المللي از راه ايجاد مشاركت ها در ازدواج ميان شركت ها متبحر شده بودند ، « ماته يي » يك گام از آن ها جلوتر بود.

شكوه ابرهاي آرميده

در نوازشهاي باد

شناور در سرود قهرماني ها

كه از اين خاك مي آيد .

زرافشان دختر زيباي خورشيد

مي دود هر سو

هزاران رنگ مي پاشد

به دشت آسمان پاك .

مي نويسد

قصه اين مردمان ديرپاي

برفراز گنبد نيلي

بر تاريخ

بر افلاك .

موج

سر مي كوبد از شوق رسيدن

تاج شاهي بر سرش

از شور

از ذوق رهيدن .

رها گشتن

زجور باد و باران

نعره طوفان

به آرامش رسيدن

به ساحل سرسپردن

به خاك پاك ايران

سجده بردن .

در سرود تيشه فرهاد

در سنگ

در صداي نقش كاشي ها

در فرهنگ

در طنين كوههاي

اوج در اوج

در غريو رودهاي

موج در موج

حكايت هاي مردان و زناني است

كه جز اين سرزمين

سرمايه و هستي ندارند .

تو اي تنها بهشت من

تواي بالاترين سوگند

تواي ماناترين پيوند

تو رشك آفتابي

فخرتاريخ وجهاني

اي وطن

مي سازمت

مي سازمت

ايران

روز پنج شنبه ( 27 آگوست / 5 شهريور ) صنعت نفت جهان 150 ساله شد

یکصد و پنجاه سال پيش در چنين روزي حفاري هاي «ادوين دريك» در پنسيلوانيا به نتيجه رسيد و نقش آفريني نفت به عنوان عمده تريــــن منبع انرژي جهان ، آغاز شد .

هفته نامه پتروليوم آرگوس ( 31 آگوست / 9 شهريور ) در اين باره نوشته است : يكصد و پنجاهمين سالگرد فعاليت صنعت نفت آمريكا كاملأ بي سر و صدا سپري شد .

اگر شما در تيتوسويل در پنسيلوانيا زندگي نكرده باشيد (جايي كه كلنل ادوين دريك نخستين چاه نفت آمريكا را در روز 27 آگوست سال 1859 حفر كرد ) غيرممكن است متوجه يكصدوپنجاهمين سالگرد شروع به كار صنعت نفت آمريكا شده باشيد . باوجود

نقش محوري كه نفت در جهان معاصر ايفا مي كند ، خارج از تيتوسويل هيچ كس مايل نبود اين مناسبت را در آمريكا جشن بگيرد . نفت ؛ موتور محرك اقتصاد جهاني و سنگ بناي ايجاد توازن در قدرت سياسي واقتصادي است .

اگر چه ممكن است براي كشورهاي مصرف كننده خوشايند نباشد اما تا آنجا كه آينده را مي توان پيش بيني كرد ، نفت همچنان سوخت غالب خواهد بود .در حال حاضر نيمي از نفت جهان در بخش حمل و نقل مورد استفاده قرار مي گيرد ، در حالي كه پيش از بحران هاي نفتي دهه 70 اين ميزان يك سوم بود . سهم بخش حمل و نقل همچنان افزايش مي يابد و بيشترين رشد تقاضاي جهاني نفت را به خود اختصاص خواهد داد.

باوجود دستاورد هاي فراوان در زمينه كارايـــي انرژي ، جايگاه نفت به عنوان مركز ثقل تركيب انرژي به راحتي قابل تغيير نيست .

سرهنگ ادوين دريك ، كه شاپوي بلند بر سر دارد ، در برابر نخستين چاه در نزديكي تيتوسويل كه در 1859 در پنسيلونيا به نفت رسيده ديده مـي شود .

 عنوان « سرهنگ » به منظور ترساندن و تحت تأثير قرار دادن جنگل نشينان براي وي جعل شده بود.

در روزهاي آغازين فروردين امسال ، توفيقي حاصل شد تا ميهمان دوستي خوب و صميمي در منطقه بازفت باشيم. از مبدا سفرمان كه اهواز باشد ، راه افتاديم و در طول مسير هرچه به مسجدسليمان نزديكتر مي شديم ، بهار بيشتر جلوه مي نمود .

در منطقه برنشانده كه در فاصله ۱۵ كليومتري شمال شرقي مسجدسليمان قرار دارد ،  به يك عروسي برخورديم ، كه برايمان جالب بود . عروس از اهالي مسجدسليمان و داماد ساكن قلعه خواجه . درنگي كرديم و به تماشاي رقص زيباي بختياري و صداي دلنشين توشمال نشستيم .

از انديكا و قلعه خواجه زيبا ، كه بهار با تمام وجود سبزي و طراوتش را در پهنه اين مناطق گسترانده بود ، گذشتيم و كم كم به سرتنگ شلال و دشتگل نزديك مي شديم . طبيعت در اين منطقه ، رنگي ديگر دارد . اگر چشم دل باز كني و به دقت به مسيرهاي مال رو و گدارهاي زيبا بنگري ، با تو از سالها رنج كوچ  سخن ميگويند . ساكنان اين مناطق كه اغلب از طايفه گندلي هستند سرماي زمستاني را از تن به در كرده و پر جنب و جوش و خستگي ناپذير ، به امور روزانه مشغولند.

سر تنگ شلال را كه بگذري كوه دلا  (دنا ) با تمام شكوهش نمايان ميشود و با قامتي ايستاده بر بلنداي تاريخ پذيراي ايل بزرگ بختياري است  و بيدريغ و چشمداشت كه خود از اصالت و سرشت بختياري سرچشمه دارد ، زيبايي هايش را به نمايش ميگذارد و سفره دلش را براي گذر ايل در موسم كوچ باز ميگشايد .تيره هايي از طوايف هموله و شهني با سادگي تمام ، سالهاست كه در اين منطقه گرمسيري به كشاورزي و دامپروري مي پردازند.

تونل دلا را ، كه مدت زيادي كار ساخت و ساز آن در حال انجام است ، پيش رو داريم ، تونلي كه معلوم نيست چرا اين همه سال كار آن به درازا كشيده و هر سال بويژه همزمان با انتخابات ، وعده سرعت بخشيدن به كار آن را ، از زبان كانديداهاي مجلس در رسانه ها مي بينيم و مي شنويم . شايد دلا و تونلش بهانه خوبي براي انتخاب شدن باشد.

بگذريم .. با همين انديشه ها دست به گريبان بوديم كه تونل را هم پشت سر نهاده و به دشت شيمبار نزديك شديم  . از تونل دلا كه بگذري طبيعت زيباي زاگرس را مي بيني و دشت هميشه سبز شيمبار . در اين منطقه تيره هايي از طوايف موري و گمار زيستن را در كنار دشت و پل تاريخي نگين ، سالهاست تجربه ميكنند . در دشت ، درختان انار ، انجير و انگور به شكوفه نشسته اند و شايد هم در اين انديشه اند كه با اتمام ساخت جاده و تردد مكرر انسان و ماشين ، كار آنها هم تمام خواهد شد و در سالهاي آتي اثري از وجود سبزشان نباشد.

شيمبار را هم به حال خود وانهاده و در جاده اي كه ديگر شباهتي با جاده نداشت ، مقصدمان را دنبال كرديم . تقريبا  ۱۰ كليومتري كه از دشت شيمبار گذشتيم به دو راهي امام زاده صالح ابراهيم رسيديم و سپس سر تنگ چلو را در پيش داشتيم . باران بهاري در اين منطقه حركتمان را كندتر كرد و به سختي سرتنگ چلو را پشت سر گذاشتيم . در منطقه چلو توقفي كرديم ، تا سختي راه و سرماي هوا  را با نوشيدن چاي از تن به در كنيم .

در جنوب غرب چلو و به فاصله ۵ كليومتري امامزاده بابا زاهد گيلاني يا بوازهد چلو قرار گرفته كه در تمام فصول سال پذيراي زوار زيادي است.

امام زاده بوازهد ، چلو  و  ساكنان مهربانش را كه از تيره هاي مختلف طايفه موري هستند و بواسطه وجود امام زاده ، ضمن كشاورزي و دامپروري ، به فروش مايحتاج زوار نيز مي پردازند ، به حال خود واگذاشته و در جاده كه حالا ديگر آسفالته بود ، به راه افتاده  و   درختان بلوط را كه  زيبايي دل انگيزي به اين منطقه از زاگرس بخشيده بودند ، نظاره گر شديم .

باران با شدت بيشتري مي باريد و حركت ما را براي رسيدن به تاراز كندتر ميكرد. تراكم ابرها بيشتر شده بود و در ارتفاعات بصورت مه ، پوششي سفيد و خاكستري بر درختان بلوط افكنده بود .

هرچه به تاراز نزديكتر مي شديم سرما تازيانه خود را بر تن گرمسيري مان بيشتر مي كشيد و وادارمان كرد تا بخاري ماشين را به كمك بگيريم .رفته رفته دانه هاي برف بجاي باران به نرمي بر روي شيشه هاي ماشين مي نشست و لذتي خاص در وجودمان جاري ميكرد.

به تاراز رسيديم ، برفي سنگين كه بي امان در حال باريدن بود ، تمام مسير را پوشانده بود . اسباب سفرمان براي چنين هوايي پيش بيني نشده بود و به همين دليل با احتياط و آرامي كوهستان تاراز و تنگ مورهره را پشت سر نهاده و وارد منطقه بازفت شديم .

تقريبا از دشت شيمبار تا روستاي مورز ساكنانش را تيره هاي مختلفي از طايفه موري تشكيل ميدهند كه ساليان طولاني در كنار طبيعت زيباي اين مناطق به  كشاورزي و دامپروري مشغولند .  

 ديگر از برف ، باران ، مه و ابرهاي بهم فشرده ، خبري نبود ، ولي زمستان هنور در سرزمين شكوفه ها نفس ميكشيد . پس از پشت سر نهادن دره گاميشي ، باغ چنار و ارته به روستاي فره يك رسيديم كه مقصد مان بود ، براي ماندن .

خورشيد آرام آرام لطافت و گرمي خود را از دشتها و دامنه كوه هاي مرتفع بازفت برميگرفت و سرما ، پر زور تر از پيش به سراغمان مي آمد . شب را در روستاي فره يك و در كنار خانواده خونگرم و صميمي دوستمان به صبح رسانديم و روز بعد با طلوع خورشيد از قامت سپيد و برافراشته زردكوه بختياري ، مناطق چم غله ، چمن گلي ، پلور و مورشاه را گشتيم و ظهر را در يكي از باغستانهاي مورز كه ساكنانش از تيره هاي مختلف شيخ رباط هستند ، به استراحت پرداختيم.

دو روز را در بازفت و در سايه سار زيبايي هايش گذرانديم و شكوفه هاي سيب ، هلو و گلابي و درختان بلوط و گردو را كه در جاي جاي اين ديار پر رمز و راز ، نقش دل انگيزي بر صفحه با طراوت طبيعت كشيده بودند ، به تماشا نشستيم .